19-maanden oude baby sterft tragische dood: 5 dagen later voelt de moeder iets bewegen in haar buik

Een kind verliezen is het ergste wat een ouder kan overkomen. Het is een ware tragedie die hen hun hele leven zal blijven achtervolgen. Het maakt zelfs niet uit wat de doodsoorzaak is, de leegte valt nooit meer op te vullen.

Dit bericht bekijken op Instagram

Checking out baby with my other baby 🍼 @ocmidwifery

Een bericht gedeeld door Morgan Miller (@morganebeck) op

Toen Bode en Morgans dochter Emmy slechts 19 maanden oud was viel ze in een diep zwembad en verdronk.

Bode en Morgan bleven ontredderd achter en konden niet begrijpen hoe ze verder zouden gaan met hun leven. Leven zonder hun dochtertje Emmy was helemaal geen leven.

Maar net wanneer de pijn zijn hoogste punt bereikte, bezocht Emmy’s engeltje de ouders op de liefste manier.

Net voor de dood van hun dochter, hadden Bode en Morgan namelijk te horen gekregen dat ze een zoontje zouden krijgen.

Ondanks het geluk van de zwangerschap, was het zeer moeilijk om een ander kindje ter wereld te brengen na net hun eerste kind te hebben verloren. Maar ze hadden geen idee dat Emmy de hele tijd over haar jongere broertje zou waken.

Medische professionals drongen er bij de ouders op aan om een echografie te ondergaan na Emmy’s dood. Het is toen dat ze beseften hoeveel Emmy voor haar ongeboren kleine broertje had gezorgd.

Het bewijs lag vast op een beeld die ze zagen, en die hen beiden sprakeloos achterliet.

Dit bericht bekijken op Instagram

When we walked out of the hospital without our Emmy, despair and uncertainty surrounded us. The parting words from the medical staff, in those early hours after we lost our baby Emmy, was to check on the baby in my tummy. So, 5 days after losing her, I reluctantly had the ultrasound tech come check on the baby growing in my belly. To step into my future without my daughter felt like a dagger to my heart. How can life change so quickly? During the last ultrasound, my baby Emmy lay in my arms wondering what she was looking at on the screen. And, now, she was gone. This time, I asked the tech to be quick. She asked if I wanted a 3D image to which I replied, “no.” She swiftly maneuvered the wand around my stomach, checking on all parts. As she viewed the baby’s profile, she told me, “I know you don’t want a 3D image but this is a perfect angle and I feel like I need to do one. I will be quick.” As the screen switched over to 3D imaging, I saw my sweet baby’s face. He looked so much like my other babies: just like Bode with that sweet nose and those full lips. But as quickly as I saw this new baby, my eyes moved to the angel lying to the right of his face, holding him, arms around his neck. Almost as if to say, “It’s okay. I’m here. It’s going to be okay. I love you.” I hold onto this picture as a clear sign that my son knows his sister. That my baby girl Emmy is still with us. And now that our sweet baby boy is here earth side, he now holds her.

Een bericht gedeeld door Morgan Miller (@morganebeck) op

“Toen we het ziekenhuis verlieten zonder onze Emmy, werden we overmand door wanhoop en onzekerheid. De laatste woorden van de dokters, in de vroege uurtjes nadat we onze dochter waren verloren, was om een echografie uit te voeren voor de baby in mijn buik.

Dus, 5 dagen nadat we haar kwijt waren liet ik een echografie uitvoeren. Om de toekomst tegemoet te gaan zonder mijn dochter voelde als een dolk in mijn hart. Hoe kan het leven zo snel veranderen?

Tijdens de laatste echografie lag mijn baby Emmy nog in mijn armen, starend naar het schermpje waarvan ze niet wist wat het was. En nu is ze weg.”

“Deze keer vroeg ik aan de dokters om snel te zijn. Ze vroeg of ik een afbeelding in 3D wilde. “Nee”, zei ik. Ze keek snel en overal naar alle plekjes in mijn buik.

Toen ze de baby zag, vertelde ze me, “Ik weet dat je geen 3D afbeelding wilt, maar dit is een perfecte hoek en ik ga toch een maken. Heel snel.””

“Toen het scherm 3D werd zag ik het lieve gezicht van mijn baby. Hij leek zoveel op mijn andere lieverd, precies Bode met die lieve neus en die volle lippen.

Maar plots merkte ik echter de engel op die rechts van zijn gezichtje lag, hem vasthoudend met de armpjes rond zijn nek.”

“Alsof ze wilt zeggen, “Het is ok. Ik ben er. Het komt goed. Ik zie je graag.”

Deze foto is een houvast voor me, en een duidelijk teken dat mijn zoontje zijn zus kent. Dat mijn baby Emmy er nog steeds is.

En nu dat onze lieve zoontje bij ons is, houdt hij haar nu vast”

STEUN ONZE PAGINA MET EEN

DEEL DIT VERDER MET JE VRIENDEN EN FAMILIE!

(Visited 55 times, 1 visits today)

Wat vind je hier nou van? Reageer hieronder.

Welkom Lieve Kijker!

Wij wensen je veel plezier op onze website en met het bekijken van de filmpjes. 😀

Vriendelijke groet,
Team Ongelooflijke Verhalen